Bazı filmlere ve soundtracklerine karşı zaafı olan insan güzel insandır. Ben güzel insanım. Mesela gönül ister ki Emir Kusturica’nın Underground filmini bilen çok kişi olsun ama yok. Haklı da tabi insanlar. Sanatımtrak deneyselimsi Doğu Avrupa sinemarı herkese hitap etmeyebilr. Sabretmesi, dayanması da zor bir film olabilir, özellikle o düğün sahnesi mesela. ayh yüreğim daraldı gene aha şimdi ama neysa, mesela o filmi çok kişinin bilmesini, Mesecina mırıldanmaya başladığımda birilerinin daha eşlik edebilmesini, hızımızı alamayıp daha yüksek sesnan söylemeyi falan isterim, sonra bizi duyan birileri daha söylesin, öyle yayılalım falan Mesecina söyleyerek dolanalım meydanları, ay ışığında raks edelim, güzellikler olsun falan.
Bunun yerine genelde “nedir be bunun dediği?” bakışları alırım. Olsun, alayım, noolacak. Mesecina buna değer. yoi yoi
Link iliştirdim, sevin.
Bir da mesela çok kişi Ederlezi’yi bilir ama Perhan’ın hıyarlıklarını çok pek kişi bilmez.
Charlie Chaplin’in “o konuşması” için 3 saatlık The Great Dictator izlenir ya, bazı filmler da şarkıları için izlenebilir mesela. Wild’ın El Condor Pasa’sı, Into The Wild’ın oow bebeyim komple nerdeysa, ya da mesela tekrar izlemem ama Sweet Movie’nin Bandierra Rossa’sı ne güzeldir. Veya The Secret Life of Walter Mitty’nin Space Odyssey, Perks of Being a Wallflower’ın Heroes’u. Amelie desem da hebele gülüşünüz otursa mesela ya da ? Gene kısa yazacakdım, uzadık sonra uzadı.
Sevin sevilin izleyin dinleyin çozanes.
https://www.youtube.com/watch?v=0ZqDFxBCvgk