Film değil yani, biz bir bahar romantizmisine kapılıp izledik filmi. Güzeldi de. Yani nasıl denir, tabii ki fantastik, bilemedin psikolojik, biraz daha ağır filmler tercih eden ben gibi bir bünyede kaşıntı ve kusuntu yaratmadı.

 

Özgün, tatlı ve akıcı bir konusu var filmin. Boşanma hazırlıkları yapan bir çift var, çiftin bir küçük kızları var, babasında kalıyor o dönem, konuşurlarken konu dönüp dolaşıp annesiyle tanışma hikayesine geliyor. Adam da başlıyor anlatmaya.

Dinlerken ve tabi ki izlerken hoş, birinden masal dinlermişsiniz gibi, ilginç bir merak sarıyor, bir noktadan sonra sonunu tahmin edebilseniz bile o merağı hissediyor, o akıcılığa kapılıyorsunuz.

nbcu-61100526-Full-Image_GalleryBackground-en-US-1486516878824._RI_SX940_

 

1992 yılına dönüp Amerikan başkanı olma hayaline yaklaşmak için New York’a taşınan Will ile tanışıyorsunuz, sonra onun çevresindekileri tanıyorsunuz, o öyleydi bu böylydi diye diye 2 saatlik film bitiyor.

Nasıl geçtiğinizi farketmedim bile deyemeyeceğim, farkettim. Süresini hissettiren bir filmdi.

Oyunculuklar çoğu zaman fena değildi ancak bazı sahnelerde seyirci olarak beklediğimi bulamadım. Çiğ, sığ ve yapmacık geldi.

Ayrıca senaryodaki mantıksızlıklar, basitlikler ve oldubittiler de gözümden kaçmadı demek istiyorum. Çok da takılmaya gereng yog ama.  İzlesen izlenir. Tek bir sahne ukte oldu içime, tek bir sahne var yönetmeni ve oyuncuları o duyguyu veremedikleri için affedemeyeceğim o kadar.

 


Bekledim bekledim, Amelie’deki telefon kulübesi sahnesi gibi bişey olacak diye neler düşündüm o sahne için ama olmadı. Olduramadınız. Siz yapamadınız. Oysa ben kafamda çok güzel kurdum ve yaşadım o sahneyi ve duygularını. Ruhsuzluğunuza kurban gitti koca hikaye ve koca sahne.

oh, rahatladım.

Karakterlerin özgünlüğünü ve iç dünyalarının yansıtılmalarını beğendim. Her karaktere güzel bir psikolojik veya duygusal veya kariyertik background çizilmiş, karakterler o temelde hareket ettirilmiş. Duygularını yansıtırken sezdiğimiz pek de iyi olmayan oyunculuk dışında bir sıkıntım yok, olmadı. Yoksa film beni tam olarak saramadı diye mi böyle düşünüyorum bilmem, taktir sizin.

6bd9cb95ce5feb3d2ea139f9030a4e26
kadınlar, kadınlarımız.

Filmin sonu bir noktadan sonra kendini hissettiriyor, anlıyorsunuz yani neyin ne olacağını ama yine de nasıl olacağını izlemek için katlanıyorsunuz filme. Pişman etmedi. Sevdik yani, yukarıdaki kısım hariç.


Sevgiliyle veya yalnız izlemek için çok güzel bir film. 7.2 IMDB puanı var, fena sayılmaz. Herkesin (benim değil, bir arkadaşımın) içinde kendinden bişeyler bulabileceği bir film. Zaten bu yönüyle alıyor sizi.

Hazır bahar falan gelmişken göz atmak istersiniz belki.

 

Keyifle seyirler.